کمی از اینور و آنور!

لینک کانال آقای مرادی مراغه ای:

https://t.me/joinchat/AAAAAD87nVP8Vn5r2e_2VA

غلامحسين ساعدی حس طنز جالبی داشت كه حتي در مشكل ترين مواقع هم فراموش نمی كرد. او حتی ضمن شرح وقايع زندان و شکنجه هایش هم،داستان های جالب و طنزآمیزی ميگفت او تعریف میکرد که در زندان اوين، پاسبانی بود آذربايجانی كه نصف وقت كار میكرد روزي كه ساعدی را شلاق زده بودند، براي اين كه پاهايش ورم نكند ، اين پاسبان آنها را ماساژ می داد. ولی ساعدی را نمی شناخت و فقط می دانست كه دكتر است. در حالیکه پاهای ساعدی را ماساژ می داد از او می پرسد:

تو چكار كرده اي كه اين طور زده اند؟ مگر کتابهای صمد بهرنگی و يا ساعدی را خوانده ای؟»

هر کتابی که آدم می نویسد سرشار از خاطره است که برخی مواقع خود این حواشی و خاطره ها بیشتر از متن کتاب میشود. در زمان نوشتن کتاب«جان های شیفته...» مصاحبه ای داشتم با یکی از دوستداران و همکلاسی های مرضیه احمدی اسکویی در دوره تربیت معلمی در «دانشسراي عالي مامازن». مرضیه اسکویی شاعر و چريكی بود که در یک درگیری مسلحانه در ۶ اردیبهشت ۱۳۵۳در تهران کشته شد. دوست و همکلاسی مرضیه برای من تعریف میکرد که در دانشسرای عالی مامازن همه گونه رفاه فراهم بود، از بهترين غذاها، اتاقها گرفته تا كافه ترياها، تدريس پيانو، استادان برجسته و حتی گاوهای اسرائيلی جهت توليد شير تازه برای دانشجويان در نزدیکی دانشسرا نگه می داشتند...!

از او پرسیدم پس برای چی اعتراض می کردید آن هم خشن ترین نوع مبارزه یعنی درگیری و مشی مسلحانه را انتخاب کرده بودید؟

در جواب گفت:ما جوانان عاصي و معترض، همه آن امكانات را جزیی از ترفندهای رژيم می شمردیم و فکر میکردیم كه شاه می خواهد با چنان امكانات رفاهی ما را سرگرم كند و فريبxad مان دهد.!

خانم مریم بهزادی از گروندگان جنبش مسلحانه در دوران دانشجویی در 1354ش که به جرم خواندن کتابهایی دستگیر شده بود در دادگاهش وقتی منشی بی سواد جرائم اش را برمی شمرد در ادامه میگوید فلان کتابها را خوانده و در آخر میگوید:

کتاب شنگول و منگول را هم خوانده است...!

مریم بهزادی با صدای بلند می خندد و قاضی دادگاه به جرم توهین به دادگاه او را به چهارسال زندان محکومش می کند.

او کتاب «شنل» اثر گوگول روسی را خوانده بود و منشی بی سواد دادگاه آنرا شنگول و منگول خوانده بود...!

اتقاق دیگر در مورد آقای سعید
مرتضوی است. شمس الواعظین نقل میکند که مرتضوی به جلایی پور گفته بود در خانه شمس
«ریمیل» پیدا کردهایم. جلاییپور میگوید «ریمیل» وسیله آرایشی خانمهاست. مرتضوی میگوید
نه، «ریمیل» او به کامپیوتر وصل میشود...