یولداشلار
به نقل از سایت:http://alimorady.ir
در این عصر اطلاعات، برای ما که اهل کتاب و نوشتن هستیم و کاری غیر از آن بلد نیستیم هیچ چیز عذاب آورتر از آن نیست که یک ساعت وقتمان صرف برنامه ای گفتگو محور بشود ولی پس از اتمام برنامه حتی یک جمله نیز بر دانش مان اضافه نگرداند باور بفرمایید حتی دریغ از یک جمله تازه...مثل پشمک را می ماند زیاد و بزرگ دیده می شود اما چون فشارش میدهی کمتر از یک مشت بچه هم نمی شود چه برسد به اینکه بخواهد گرسنگی آدم را برای دانش یا آگاهی فروبنشاند ...!
در مورد میهمانها عرض میکنم که ضمن آرزوی توفیق برایشان،من قبلا هر سه نفر را می شناختم در مورد دکتر تورج اتابکی باید بگویم او را آدم باسوادی میدانم و در نتیجه ارادت دارم اما متاسفانه خوب ظاهر نشدند کتابی که به دستش گرفته و از روی آن بیشتر صحبت میکرد 15سال پیش نوشته و من آن موقع آن کتاب را خوانده بودم در حالیکه انتظار داشتیم نظرات امروز او را بدانم نه 15 سال پیش اش! بهترین داروی مرگ موش هم، وقتی یک سال از آن میگذرد و کهنه میشود دیگر هیچ آسیبی به خایه خصم یعنی جناب موش نمی رساند چه برسد در حوزه تفکر و قضاوت آدمی نسبت به یک حادثه تاریخی!
دو نفر از مهمانها یعنی آقای جوادی و آقای یحیایی هم یکی در حب به فرقه دمکرات و دیگری در بغض به فرقه دمکرات دست همدیگر را از پشت بسته بودند راستی این دو چقدر شبیه هم بودند!
برچسب: نیم نگاهی به خیال,نیم نگاهی به حزب تحریر,نیم نگاهی به علما,نیم نگاهی به حزب التحریر,نیم نگاهی به مفهوم امنیت,نیم نگاهی به بازار,نیم نگاهی به نظام های,نیم نگاهی به هستی شناسی فلسفی,نیم نگاهی به افق,نيم نگاهي به معنويت وين داير,
نویسنده: هستی مهدوی